غمگين ( 1359 - 1302 ) غلامعلى اردئيان ، فرزند محمّد ، در سال 1302 هجرى شمسى در يكى از خانواده‌هاى مذهبى شهر همدان قدم به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات مقدّماتى را در مكاتب زادگاه خود فراگرفت ، ازآن‌پس در مدارس جامعه تعليمات اسلامى به عنوان آموزگار به تدريس اشتغال ورزيد و نوجوانان را به مبادى دينى بياراست . اردئيان به امور مذهبى دلبستگى خاصّ داشت و در اين رهگذر از مطالعه غافل نماند و در محافل دينى و مجالس مذهبى حضور مىيافت و از محضر بزرگان دين كسب فيض مىكرد و به مطالعه و تتبّع در اديان مختلف همّت مىگماشت و به دانش خود مىافزود . اردئيان از قريحهء شعر نيز برخوردار بود و در شعر « غمگين » تخلّص مىكرد و در سال 1350 به تهران مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و در برخى از محافل ادبى نيز شركت مىجست . دوستانش اصرار داشتند كه تخلّص « غمگين » را به « شادى » تغيير دهد . او نيز گاهى از تخلّص « شادى » و گاهى « گلريز » استفاده مىكرد ، ولى از تخلّص « غمگين » نيز دست برنداشت . غمگين سرانجام در يازدهم دىماه سال 1359 چشم از جهان فروبست و در گورستان بهشت زهراى تهران به خاك سپرده شد . ديوان اشعار غمگين مشتمل بر قصايد و غزليّات و مسمّطات و رباعيّات تاكنون به